بلاگ

بعضی از والدین به اشتباه تصور می کنند که پدر ومادر خوب بودن یعنی این که آنها نیاز فرزندشان را بلافاصله برطرف کنند، این در حالی است که به نظر روان شناسان، آنان بزرگترین اشتباه خود را در تربیت مرتکب می شوند.

در راستای تربیت سالم و آموزش #صبر، لازم و ضروری است که گاهی تامین حاجت فرزند به تعویق بیفتد؛یعنی این که والدین باید بلافاصله بعد از این که کودک خواسته اش را مطرح کرد، نیازش را برآورده نکنند. این رفتار باعث می شود که کودک نه تنها متوجه شود که والدینش صرفا برای برآوردن نیازهای او موجود نیستند و ارزشی فراتر از آن دارند بلکه یاد می گیرد که برای رسیدن به نتیجه، نیاز به فرصت دارد.

آمار نشان می‌دهد تعداد بسیار کمی از این کودکان عادت دارند در روز، کتابی غیر از کتاب‌های مدرسه‌شان بخوانند.

 البته این هشداری مبنی بر غلط بودن سیستم آموزشی مدارس است که نمی‌تواند کودکان را به مطالعه آزاد تشویق کند.

اگر کودک به کتابخوانی عادت کند، مسلماً بهتر می‌تواند از پس برنامه‌های درسی مدرسه‌اش برآید و به طور کلی نسبت به مشکلاتش در مدرسه هوشمندانه‌تر رفتار می‌کند.

خط مشی ما ازبرابر دروغگویی مشخص است :

از یک طرف مانباید بازپرس بازی در بیاوریم و کودک را هی سوال پیچ کنیم وموضوع را بزرگ جلوه دهیم. ازطرفی دیگر ، باید بدون تردید رک وپوست کنده حرف بزنیم. وقتی پی می بریم که از زمان برگشت کتابی که کودک از کتابخانه گرفته بود ، گذشته و کودک هنوز کتاب را به کتابخانه پس نداده ، ما نباید بپرسیم که « کتاب را برگردانده ای به کتابخانه ؟ مطمئنی ؟ پس چه شده که کتاب هنوز اینجا مانده ؟» بلکه به جای آن چنین خاطر نشان می کنیم :« مثل اینکه زمان برگشت این کتاب به کتابخانه گذشته.»

برای بچه های خردسال ، به خانه آوردن چیزهایی که مال خودشان نیست ، امری عادی به حساب می آید. وقتی دزدی کشف می شود ، این نکته اهمیت دارد که از نصیحت کردن و نمایش اجرا کردن پرهیز کنیم. کودکی را که دزدی کرده است می توان بدون اهانت به شخصیت او ، به راه راست هدایت کرد. با لحنی ملایم و محکم به او می گوییم :

 
بعداز 30ثانیه تنبیه بانگاه برمی گردیم به حالت طبیعی کاملاً آگاهانه و با انتخاب خودمان.حالا دو تا کار مهم باید انجام دهیم:

 1 – پیام محبت و صمیمیت به کودک می فرستیم. یک پیام غیر کلامی. ببینید چه علامت یا کار به خصوصی بین شما و فرزندتان هست وقتی که به هم پیام محبت می فرستید، مثلاً بعضی لپ می کشند، بعضی دماغشو می گیرند و ... این مرحله ترمیم است.

تنبیه 3 شرط دارد

شرط اول
پدر و مادری می توانند این تنبیه(که 3قسمت قبل توضیح داده شد) را اجرا کنند و درست انجام بدهند که شاد باشند.

وقتی در سی ثانیه اخم می کنیم و خودمان را ناراحت نشان می دهیم طبیعتاً اختلاف سطح به وجود می آید. مادری که از صبح تا شب جیغ می زند و داد میزنه و غر می زنه، این سی ثانیه هم روی این همه ترش رویی ها. در این سی ثانیه فقط مدلش فرق می کند. کودک در این حالت معیار نمی گیرد.

والدینی که درگیر یک جنگ خواسته و یا ناخواسته با کودکانشان برسر کارهای روزانه و مسئولیت ها هستند ، باید این واقعیت را درک کنند که در این جنگ نمی توانند برنده باشند. ما هرچقدر وقت و توان برای زور گفتن به آنان داشته باشیم ، آن ها وقت وانرژی بیشتری برای مقاومت در برابر ما دارند. حتی اگر هم در جنگ ببریم و موفق شویم که اراده مان را بر آنان تحمیل کنیم ، آنان شاید با بی روح شدن ، عصبی شدن و یا با نافرمانی و قصور در کارها ، انتقام بگیرند.

کودکان با احساس مسئولیت ذاتی به دنیا نمی آیند و در یک دوره ی سنی معین نیز آن را خود به خود کسب نمی کنند. احساس مسئولیت ، به تدریج و پس از سال های طولانی به دست می آید و این مستلزم اجرای روزانه ی تمرین قضاوت و انتخاب ، در موقعیت های مناسب و با توجه به سن و قدرت درک کودک است.

تشویق یعنی به شوق آوردن، ایجاد رغبت، راغب کردن.

تشویق در رویکرد رفتارگرائی جای بسیار ویژه ای دارد و در کل در غرب مراکز مهدهای رفتارگرایی را مرکز رغبت می نامند. ستاره دادن، جایزه دادن و ... همه تکنیک های رفتارگرایی است. تشویق به شوق آوردن است.