تربیت فرزند

از نخستین سال دبستان به بعد ، در برخوردهای والدین باید این پیام وجود داشته باشد که انجام تکالیف مدرسه صرفاً و به طور محض در قلمرو مسئولیت کودک و دبیر اوست.
والدین نبایستی در مورد این تکالیف ، کودک را آزار بدهند و دائماً سرزنشش کنند. آنان نباید تکالیف کودک را مورد نظارت و رسیدگی قرار دهند مگر زمانی که خود کودک تقاضا کندو وقتی پدر یا مادر مسئولیت انجام تکالیف مدرسه را به عهده می گیرند ، کودک مخالفتی از خود نشان نمی دهد و اجازه ی این کار را به او می دهد ، و پس از آن ، دیگر پدر و یا مادر نخواهد توانست خودش را از این مخمصه نجات دهد.

 اولين كار اين است كه اگر فرزندتان را زديد لطفاً دچار احساس گناه نشويد، اين احساس گناه را خوب نگاه كنيد، ‌

 اگر كتك بزنيد و بخواهيد زود جبران كنيد، كار را بدتر مي كنيد و اين دفعه از لحاظ عاطفي مي زنيد.

وقتي خشونت مي كنيد و مي زنيد، جلوي كودك خود رانشكنيد. چون اين شكستن خود و جبران سريع آسيب شديدي به روحيه ي كودك وارد مي كند.

در ابتدا ، نیاز به این شناخت داریم که پرورش شخصیت به رابطه ی ما با کودکانمان بستگی دارد و این که خصوصیات شخصیت را نمی توان با حرف به کسی منتقل کرد ، بلکه آن ها را باید با عمل نشان داد.

نخستین گام در برنامه ی دراز مدت این است که تصمیم بگیریم به احساسات درونی و افکار باطنی فرزندانمان نیز توجه داشته باشیم ، نه این که فقط به اطاعت یا عدم اطاعت ظاهری شان توجه کنیم.

ما چگونه می توانیم از احساسات و افکار درونی کودکانمان آگاه شویم؟

اولین نکته اینکه باید به سن درک نظم رسیده باشد:

عدم نظم و ترتیب و شلختگی جزء لاینفک دوره‌های رشدی کودک است .
یعنی زمانی که کودک هنوز باور و منطق و چارچوبی از قواعد و قوانین را درک نکرده و مفهوم و جایگاه آن را نمی‌داند که عمده این عدم ادراک‌ها تا قبل از ۴-۵ سالگی شدت بیشتری دارد یعنی تا زمانی که هنوز جایگاه اجتماعی پیدا نکرده و تجربه مهد کودک و مربی و قواعد گروهی و زمانبندی را تجربه نکرده است.
و البته پس از آن و با حضور در مهد و آمادگی و پیش‌دبستانی به مفهوم کلی‌تر و ملموس‌تری از این قوانین دست می‌یابد.

کودکان به دليل فطرت پاک و روح لطيفشان خيلي بيشتر از بزرگسالان تحت تأثير محيط قرار مي گيرند، به همين دليل حضور در محافل و مجالس معنوي فرصت بسيار خوبي براي بالابردن آمادگي قلبي کودکان براي پايبندي به آموزه هاي ديني است، اما پيش از حضور در اين مجالس بايد به چند نکته توجه داشته باشيم:

1- ممکن است مراسم مذهبي که براي شما بسيار جذاب است براي فرزند شما خسته کننده و ملال آور باشد، بي توجهي به احساسات کودکان در اين موارد باعث مي شود تصويري منفي از مجالس مذهبي در کودک ايجاد شود که تا پايان عمر با او همراه باشد و براي هميشه نسبت به حضور در جلسات معنوي از خود مقاومت نشان دهد، بنابراين:

برای بچه های خردسال ، به خانه آوردن چیزهایی که مال خودشان نیست ، امری عادی به حساب می آید. وقتی دزدی کشف می شود ، این نکته اهمیت دارد که از نصیحت کردن و نمایش اجرا کردن پرهیز کنیم. کودکی را که دزدی کرده است می توان بدون اهانت به شخصیت او ، به راه راست هدایت کرد. با لحنی ملایم و محکم به او می گوییم :

خط مشی ما ازبرابر دروغگویی مشخص است :

از یک طرف مانباید بازپرس بازی در بیاوریم و کودک را هی سوال پیچ کنیم وموضوع را بزرگ جلوه دهیم. ازطرفی دیگر ، باید بدون تردید رک وپوست کنده حرف بزنیم. وقتی پی می بریم که از زمان برگشت کتابی که کودک از کتابخانه گرفته بود ، گذشته و کودک هنوز کتاب را به کتابخانه پس نداده ، ما نباید بپرسیم که « کتاب را برگردانده ای به کتابخانه ؟ مطمئنی ؟ پس چه شده که کتاب هنوز اینجا مانده ؟» بلکه به جای آن چنین خاطر نشان می کنیم :« مثل اینکه زمان برگشت این کتاب به کتابخانه گذشته.»

آمار نشان می‌دهد تعداد بسیار کمی از این کودکان عادت دارند در روز، کتابی غیر از کتاب‌های مدرسه‌شان بخوانند.

 البته این هشداری مبنی بر غلط بودن سیستم آموزشی مدارس است که نمی‌تواند کودکان را به مطالعه آزاد تشویق کند.

اگر کودک به کتابخوانی عادت کند، مسلماً بهتر می‌تواند از پس برنامه‌های درسی مدرسه‌اش برآید و به طور کلی نسبت به مشکلاتش در مدرسه هوشمندانه‌تر رفتار می‌کند.

همه چیز را با هم برابر نکنید: در یک خانواده، چیزی مانند همسانی کامل وجود ندارد.
به یک بچه بزرگتر ضرورتا اجازه داده می شود تا کاری را انجام دهد، که خواهر یا برادر کوچکترش نمی‌تواند.
به جای تلاش برای همسان کردن بچه هایتان، با آنها به عنوان افراد منحصر به فرد و خاص رفتار کنید.

بیشتر کودکان برای آزار دادن شما جیغ نمی کشند، بلکه این شور و هیجان زندگی است که در آنها جاریست و می خواهند هیجانات خود را تخلیه کنند.
او به محض تجربه کردن قدرت صدای خود، هر کاری می خواهد با آن می کند.
چرا او همیشه وقتی در سوپرمارکت یا بانک هستید جیغ می کشد؟
زیرا هنگام داد زدن در یک فضای بسته و بزرگ، صدا پژواک دارد و این ترفندی برای کودکان به منظور جلب توجه والدین خود است.