درمان استرس با نوازش کودک

قرن هاست که مادران از قدرت معجزه آسای نوازش کودکان به منظور قطع گریه آن ها آگاهی دارند. حالا دانشمندان نیز به قدرت این تماس پی برده اند و حتی از آن در درمان بیماری های گوناگون استفاده می کنند. این لمس و نوازش می تواند از یک دست در دست گرفتن ساده و بغل کردن، تا ماساژهای اختصاصی و حرفه ای باشد. با لمس می توان تب، درد، اضطراب، افسردگی، رفتارهای تهاجمی را مهار کرد، عملکرد سیستم ایمنی را بهبود بخشید و التیام را سرعت داد. فشار خون و سرعت ضربان قلب را کم و جریان هوا را در ریه بیماران آسمی تنظیم نمود، روانشناسان بر این باورند که نوازش و لمس کردن پوست روند کاهش دمای بدن کودکان بیمار را سرعت می بخشد. بسیاری از کودکان به دلیل بروز برخی ناراحتیهای روحی و نیاز به لمس محبت والدین دچار بیماری و تب می شوند.

امام صادق علیه السلام می فرماید: انّ الله عزّوجل لیرحم الرّجل (العبد) لشدّه حبّه لولده. مردی که نسبت به فرزند خود محبّت بسیار دارد، مشمول رحمت مخصوص خداوند است. پزشکان بر این عقیده اند کودکانی که در سال اول زندگی خود از کمبود محبت رنج می برند در معرض خطر اختلالات مغزی و مهارت های اجتماعی قرار دارند.

به گفته پزشکان: کودکان مادران مبتلا به مشکلات ذهنی بیشتر در معرض این خطر قرار دارند چرا که رابطه این گروه از مادران با فرزندانشان طبیعی نیست در حالی که نوزادان به تحریک و کنش های اجتماعی نیاز دارند تا توانایی های مغزی آن ها رشد کند. نیاز کودکان به مهر و محبت به اندازه کافی شناخته شده است، اما این شناخت که عشق و علاقه نه تنها در پختگی عاطفی نقش دارد بلکه ساختار مغز را نیز متاثر می‌کند، یافته جدیدی است . به هنگامیکه دانشمندان کودکان یتیمی را مورد مطالعه قرار دادند، در مغز آنها ”حفره سیاهی”‌ یافتند . این همان بخش از مغز است که مسوولیت رشد و تحول در درک احساس و ساخت، عملکرد و هضم عواطف، تجربه زیبایی و لذت، لیاقت و هنر رفتار و برخورد عاقلانه با دیگران را برعهده دارد.

اولین مرحله بیدار و فعال کردن حس لامسه در نوزادان، نوازش و در آغوش گرفتن است. با این عمل به نوزادمان این حس را منتقل می‌کنیم که دوستش داریم و جایش امن است، حسی که حتی خودمان با در آغوش گرفته شدن به آن می‌رسیم.

اولین رابطه نوزاد با دنیای خارج از طریق لمس کردن می‌باشد و این حس را نوزاد از طریق پوست و سپس به وسیله دهان تجربه می‌کند.

در دوران جنینی به دلیل وجود کیسه آبی که در آن قراردارد و به وسیله دیواره بطن مادر، جنین به این احساس آرامش و امنیت دست می‌یابد ولی با تولد، این رابطه فیزیکی از بین می‌رود و اینجاست که نوزاد، نیاز به نوازش پیدا می‌کند تا فقدان رابطه فیزیکی دوران جنینی را جبران کند و والدین با یک برنامه ریزی مناسب بتوانند این خلاء را پر کنند.

کارشناس پرستاری بخش قلب کودکان بیمارستان شهید رجایی می گوید: زمانی که مادر کودک را پس از عمل جراحی قلب در آغوش می گیرد جریان خون طفل افزایش یافته و تنفس به حالت طبیعی بازمی گردد ضمن این که طول مدت بستری کودک نیز کاهش می یابد. وی افزود: بیشترین تاثیر در آغوش گرفتن کودک پس از جراحی، قبل و پس از استحمام است هم چنین پیشگیری از ابتلای کودک به عفونت از دیگر تاثیرات لمس کردن او پس از جراحی است زمانی که پوست بدن مادر و کودک با هم برخورد می کند باکتری های طبیعی پوست مادر به پوست کودک منتقل می شود و همین امر موجب مقاوم شدن باکتری های مفید در بدن کودک می شود که در نتیجه افزایش وزن گیری و کاهش طول بستری را برای کودک به همراه خواهد داشت.

هر چه والدین فرزندان را بیشتر نوازش کنند حرکات تهاجمی در کودکان کمتر می شود. هر چه مهر و محبت این نوازش ها بیشتر باشد در خلقیات کودکان تأثیرگذارتر و مثبت تر است.

روانشناسان براین باورند که والدین می بایست هر شب پیش از خواب برای کودکانشان لالایی بخوانند و آنها را چند دقیقه در آغوش بگیرند تا نه تنها سلامت روحی کودکانشان را حفظ کنند بلکه تعداد دفعات بروز انواع بیماریها را در فرزندشان نیز کاهش دهند.

دانشمندان اعلام کردند که تحقیقات نشان می دهد: کودکانی که با محبت و مهربانی لمس می شود، کمتر از آنان که تماس محبت آمیز با والدین شان ندارند گریه می کنند یا بیمار می شوند. همچنین بررسی های جدید نشان داده هر چه والدین فرزندان را بیشتر نوازش کنند حرکات تهاجمی در کودکان کمتر می شود. هر چه مهر و محبت این نوازش ها بیشتر باشد در خلقیات کودکان تأثیرگذارتر و مثبت تر است. همچنین دیده شده که نوازش باعث پایین آمدن سطح هورومون کورتیزول (هورمون استرس تولید شده در غده آدرنال) می شود.

وقتی دو نفر با هم دست می دهند، فشار متوسطی که دو دست به هم وارد می  کنند، یکی از اعصاب دوازده گانه مغز را تحریک کرده و باعث کند شدن ضربان قلب و پایین آمدن هورمون های استرس از جمله کورتیزول می شود. نکته مهم دیگر این است که با ارتباط جسمی ناشی از نوازش و تماس با کودک، در والدین نیز احساس آرامش و اطمینان ایجاد می شود. ارتباط غیرکلامی که همواره در حین نوازش کودکتان برقرار می شود، جرقه ارتباطی تعاملی و دو طرفه را روشن می کند تا آنجا که این ارتباط می تواند در آینده نیز بین والد و کودک برقرار و ادامه داشته باشد. هنگامی که کودکان عشق صادقانه دریافت کنند چنان حس عمیقی از امنیت در آنها ایجاد می شود که تقریباً همیشه کمتر نیازمند دیگری هستند. در نتیجه بزرگسالانی که از لحاظ عاطفی نیازمند هستند عمدتاً آنهایی هستند که هنگام رشد محبت کافی از پدر و مادر ندیده اند یا کسانی هستند که محبت والدینشان یا متغیر بوده یا خالصانه نبوده است.

تهیه شده: نی نی سلامتninisalamat.com

ادامه مطلب

افزایش مهارت اطفال ۹ تا ۱۸ ماهه

,مهارت های کودک,کسب مهارت های ارتباطی,سن 9 ماهگی,[categoriy]

افزایش مهارت اطفال ۹ تا ۱۸ ماهه – آکا,مهارت های کودک,کسب مهارت های ارتباطی,سن ۹ ماهگی,مهارت های حرکتی

 

در این مطلب قصد داریم به مهارت های اطفال در سن نه ماهگی اشاره کنیم مهارت های حرکتی و کلامی یا غیرکلامی آن ها در این سن  در حال رشد و پیشرفت خواهد بود حرف زدن ، جابه جایی اشیاء و اسباب بازی ها ، پرتاب کردن اشیاء و بسیاری رفتارهای دیگر از این سن تا ۱۸ ماهگی قابل پیش بینی خواهد بود با مشاهده هریک از این رفتارها چه عکس العملی باید به وی نشان دهیم تا باعث رشد و شکوفایی بیشتر مهارت ها و استعداد وی شویم.

 

به گزارش آکاایران: کودکان مدت ها قبل از اینکه حرف زدن را شروع کنند، قادر به برقراری ارتباط هستند. مهارت های ارتباطی غیرکلامی کودک، از خندیدن گرفته تا اولین صداهایی که از خود در می آورد، به سرعت توسعه می یابند و این امر تنها یک دلیل دارد: او می خواهد مورد توجه قرار بگیرد، به خصوص توسط شخص شما!

 

کودکان مدت ها قبل از اینکه حرف زدن را شروع کنند، قادر به برقراری ارتباط هستند. مهارت های ارتباطی غیرکلامی کودک، از خندیدن گرفته تا اولین صداهایی که از خود در می آورد، به سرعت توسعه می یابند و این امر تنها یک دلیل دارد: او می خواهد مورد توجه قرار بگیرد، به خصوص توسط شخص شما! کودک به زودی متوجه می شود که می تواند از دست ها و انگشتان کوچکش به عنوان یک ابزار ارتباطی مهم استفاده کند. درست است: دست تکان دادن، کف زدن و اشاره کردن چندان مهارت قابل توجهی نیستند، اما جزئی از روند طبیعی توسعه مهارت های کودک به شمار می روند.
چه وقت باید منتظر این حرکات باشید:
کودک در ۹ ماهگی قادر است برای شما دست تکان دهد. وقتی او به چیزی اشاره می کند، می خواهد بگوید چیزی دیده و از شما انتظار دارد که آن را ببینید. این نخستین تلاش های کودک برای برقراری ارتباط با اطرافیان است. کارشناسان بر این باورند که اشاره کردن یک نقطه عطف بزرگ در مسیر توسعه مهارت های کودک است.
چگونه به او کمک کنید آن را کشف کند:
مدل سازی این حرکات برای کودک بهترین راه ممکن برای تشویق او به کسب مهارت های ارتباطی غیرکلامی است. مثلا می توانید دست او را در دست خود نگه دارید و حالت کف زدن را انجام دهید. یا دستش را به حالت موجی شکل در هوا تکان دهید تا دست تکان دادن را یاد بگیرد.
همچنین می توانید با اشاره کردن به چیزهایی که آنها را می بیند و درک شان می کند، مهارت اشاره کردن را در او توسعه دهید. انگشتان او را بگیرید و در سمتی که می خواهید به چیزی اشاره کنید قرار دهید. با این کار، مهارت کودک در اشاره کردن به اشیاء پیرامون تقویت خواهد شد. وقتی کودک، شما را در حال اشاره کردن به چیزی می بیند، آن را به خاطر سپرده و می تواند مجددا این کار را تکرار نماید.
لازم نیست نگران باشید:
با رسیدن به سن ۹ ماهگی، اکثر کودکان قادر به کف زدن و دست تکان دادن هستند. با این حال، اگر کودک تان در این سن قادر به انجام این حرکات نیست، جایی برای نگرانی نخواهد بود. سعی کنید ارتباط خود را با کودک حفظ کرده و با تمرین بیشتر به توسعه مهارت های حرکتی او کمک کنید.
قدم بعدی چیست: 
کف زدن یکی از بزرگ ترین کارهای کودک در مسیر کشف مهارت های حرکتی است. وقتی کودک دست زدن و دست تکان دادن را یاد می گیرد، به سمت برداشتن و پرتاب کردن اشیاء می رود. همزمان با افزایش حس کنجکاوی کودک، از فرصت استفاده کنید و او را برای یادگیری مهارت های کلامی آماده نمایید. توجه داشته باشید که دایره واژگان ذهنی او به مراتب پیشرفته تر از واژگانی است که قادر به تکلم آنهاست. بنابراین، از هر فرصتی که شده برای توسعه مهارت های زبانی او استفاده کنید.
جابه جایی اشیاء و اسباب بازی ها
اتاق کودک پر از اسباب بازی است؛ در حال حاضر، هماهنگی دست و چشم کودک به حدی رسیده که می تواند با همه آنها بازی کند! با هماهنگی کامل دست و چشم، مهارت های حرکتی کودک به یک نقطه عطف بزرگ می رسد. در این زمان، کودک نه تنها می تواند روی اسباب بازی هایش سینه خیر برود، بلکه می تواند شخصا اسباب بازی مورد علاقه اش را بردارد و با آن بازی کند. همچنین می تواند اسباب بازی های جدا شدنی اش را دستکاری کند. با توسعه این مهارت ها، کودک آماده می شود که چیزهای جدیدی را تجربه کند.
چه وقت باید منتظر این حرکات باشید:
در بین سنین ۱۲ تا ۱۸ ماهگی، کودک نوپای شما نشان خواهد داد که مهارت های حرکتی قابل توجهی را کسب کرده است. مثلا می تواند جای خالی اشیاء را پر کند، ماشین اسباب بازی اش را روی زمین حرکت دهد، مداد رنگی اش را روی کاغذ بلغزاند، زبانه ها و دستگیره ها را بکشد یا دکمه چیزی را فشار دهد.
چگونه به او کمک کنید آن را کشف کند:
زمانی که کودک نوپای شما یاد می گیرد چیزی را به کمک دو انگشت خود بردارد و آن را همانطور نگه دارد، قادر خواهد بود که اشیاء و اسباب بازی های پیرامونش را دستکاری کند. بنابراین، اشیائی با جنس، شکل و اندازه های مختلف به او بدهید تا با آنها مشغول شود. دستکاری کردن اشیاء و اسباب بازی ها به کودک کمک خواهد کرد که قدرت و چابکی دست ها و انگشتانش را تقویت کند.
تخته ی بازی برای کودکان نوپا بسیار مفید است: کودکان در این سن به شدت درگیر رابطه علت و معلولی هستند. از این رو، دوست دارند کلیدها را بزنند، دکمه ها را بفشارند و سوئیچ های مختلف را بالا و پایین کنند. بنابراین، این فرصت را به او بدهید که مهارت های حرکتی خود را تقویت کند. برایش کتاب هایی با تصاویر و صفحات برجسته بخوانید تا در عین سرگرمی، بتواند مهارت های حرکتی اش را تقویت کند. کار کردن با مداد رنگی، درست کردن یک پازل ساده و خانه سازی با قطعات بزرگ چوبی به کودک کمک خواهد کرد که مهارت و چابکی خود را در این زمینه محک بزند.
لازم نیست نگران باشید:
هیجان کودک نو پای شما در دست زدن و تست کردن همه چیز حاکی از آن است که در حال ارتقای مهارت های حرکتی اش است. بنابراین، با حفظ محدودیت های لازم در راستای ایمنی و سلامت کودک، به او اجازه دهید که چیزهای جدید را کشف کند و حتی با اشیاء کثیف بازی کند. کسب و توسعه مهارت های حرکتی از طریق بازی، راه توسعه مهارت های بزرگ تر از قبیل نوشتن، نقاشیکردن و غذا خوردن را برای کودک هموارتر می سازد.
قدم بعدی چیست: 
زمانی که کودک کار کردن با دست هایش را یاد می گیرد و درک می کند که چه کارهایی می تواند با دست هایش انجام دهد، می تواند شخصا از لیوانش آب بنوشد و از ظرف مخصوصش غذا بخورد. با توسعه این مهارت ها، غذا خوردن کودک برای هر دوی شما (کودک و والدین) آسان تر شده و کثیف کاری کمتری به دنبال خواهد داشت.
پرتاب کردن اشیاء
پرتاب کردن اشیاء یکی از تجربیات مورد علاقه کودکان است؛ به همین دلیل است که کودک هر چیزی را که دم دستش باشد، برداشته و پرتاب می کند.
چرا اتفاق می افتد:
هر مهارت جدیدی در این سن برای کودک جذاب است؛ برداشتن و پرتاب کردن اشیاء نیز از این قاعده مستثنی نیست. بیشترکودکان مجذوب رابطه علت و معلول هستند. مثلا دوست دارند بفهمند اگر چنگال را روی لبه میز بگذارند، چه می شود. سپس می بینند که چنگال روی زمین می افتد و صدا می دهد. چیزی که برای کودک جذاب و سرگرم کننده است.
باید بدانید:
اگر فکر می کنید می توانید به سادگی کودک را از پرتاب کردن اشیاء بازدارید، باید تجدیدنظر کنید. اینکه به کودک بگویید چیزی را پرتاب نکند، بیشتر وسوسه اش می کند که این کار را انجام دهد. به علاوه، عادلانه نیست که او را از روند توسعه طبیعی کسب مهارت هایش منحرف کنید. خبر خوب این است که علاقه کودک به پرتاب اشیاء با افزایش سن کم رنگ تر شده و مهارت های دیگری جای آن را می گیرند که چندان به دست زدن به اشیاء پیرامون مرتبط نیستند.
چه باید کرد:
• به او یاد دهید که پرتاب کردن چیزهایی مثل توپ و موشک کاغذی عیبی ندارد؛ اما پرتاب کردن کتاب، مداد رنگی، ماشیناسباب بازی و ظرف و ظروف کار بدی است. همچنین به او نشان دهید که کجا می تواند چیزی را پرتاب کند. به عنوان مثال، به او نشان دهید که فریزبی برای بیرون است و نباید در خانه با آن بازی کنند.
• اگر کودک چیزی را خارج از محدوده تعیین شده پرتاب کرد، آن شیء را از دسترس او خارج کنید. به آرامی برایش توضیح دهید که این کار اشتباه است. اگر گریه کرد، تسلیم نشوید. در عوض، او را مشغول کار دیگری کنید یا چیزی به او بدهید که با آن بازی کند.
• اگر کودک از روی عادت برای خالی کردن انرژی خود چیزهایی را پرتاب می کند، به او یاد دهید به شیوه های دیگری این کار را انجام دهد. اگر دلیل این کار، خشم و عصبانیت است، به او اجازه دهید دلیل عصبانیتش را برای شما بازگو کند.
نحوه پیشگیری:
فرصت کافی برای پرتاب کردن اشیاء به او بدهید. شیر یا خط بازی کنید یا با توپ کار کنید. توجه داشته باشید که هماهنگی دست و چشم کودک در حال توسعه است؛ بنابراین، انتظار کار خارق العاده ای از او نداشته باشید. هدف از این کار این است که او را سرگرم کنید و بگذارید از کارش لذت ببرد.

منبع: آکاایران

ادامه مطلب

ایجاد و تقویت اعتماد به نفس در کودک

اعتماد به نفس مجموعه‌اي از باورها و احساساتي است كه ما در مورد خود داريم و در واقع درك ما از خودمان است. اين كه ما چگونه خود را تعريف مي‌كنيم روي انگيزه‌ها، نظرات و رفتارهاي ما تاثيرگذار بوده و در احساسات ما موثر است و به عبارتی دیگر شخصیت ما را شکل می دهد.

ایجاد اعتماد به نفس، یکی از مؤثرترین عوامل برای جهت دهی مثبت به احساسات کودک است. رفتار آزاد منشانه و محترمانه و درک احساسات کودک، سبب می شود که او احساس قدر و ارزش کند. عزت نفس، سبب بهره وری فرد از نیروی تفکر و به کارگیری آن در امور زندگی است.

ادامه مطلب

بهترین روش برای آموزش نظم و انضباط به یک کودک نوپا


باید به نظم و انضباط به عنوان بخشی از آموزش نگاه کرد نه شکلی از تنبیه کردن. فرزند شما باید یاد بگیرد چگونه با دیگران همراه شود و در امان بماند.

ادامه مطلب

۵ روش برای ایجاد یک ارتباط سالم با نوزاد


ممکن است کمی زمان ببرد تا یک ارتباط عمیق و دلبستگی دوطرفه بین شما و نورادتان برقرار گردد. دریابید که چگونه به آن احساسات اولیه عشق و صمیمیت با فرزندتان برای یک عمر پر و بال دهید.

ادامه مطلب

چرا باید کودک‌تان را ببوسید؟/ ۵ نکته درباره نوازش و هوش هیجانی


همه پدرومادرها عاشق فرزندان‌شان هستند. آنها در محبت کردن و نوازش کودک‌شان کوتاهی نمی‌کنند. اما این نوازش‌ها، بوسه‌ها و محبت‌ها چه تاثیری در رشد و پرورش کودک دارند؟

ادامه مطلب